سمفونی همآغوشی

 ۱-

پوست می شنود.

چشم می نوشد.

قلب می گشاید.

در اندوهی ملایم و خیس٬

دیگر ذهن پروا نمی کند.

۲-

زمان برای گذشتن تردید می کند.

لحظه در خویش می آرامد.

اندام می سرایند و

جان٬

خالیای ننامیده می یابد.

کفر

خوردن و کردن و گشتن و نوشیدن...

بدون ترس از تنبیه و

در غیاب عناصر تعلیق.

 این مومنین٬

حتی بهشتشان کسالت بار است...